Żywy Różaniec

Żywy Różaniec składa się z ŻYWYCH RÓŻ. Każda Róża posiada dwadzieścia osób, z których każda odmawia codziennie jeden dziesiątek różańca czyli jedną tajemnicę, połączoną z rozważaniem. W ten sposób odmawiany jest w Róży codziennie cały Różaniec – dwadzieścia tajemnic.

W naszej parafii mamy 9 Róż, które zanoszą swoje modlitwy w ważnych dla Kościoła intencjach. To bardzo ważna cząstka działalności duszpasterskiej naszej parafii, bo chociaż modlitwa jest ukryta i indywidualna, to jednak tworzy zjednoczoną w duchu bardzo ważną wspólnotę, gdyż w Kościele nie ma nic cenniejszego niż nieustanna modlitwa.

Oprócz indywidualnej modlitwy członkowie Żywego Różańca zaproszeni są na comiesięczne spotykania w ostatnią niedzielę miesiąca o godz. 17.00.

Serdecznie zapraszamy do tej wspólnoty.
Nie wiele trzeba od siebie dać, a tak bardzo można przyczynić się do wzrostu Kościoła.

Kontakt:
Zelatorka Żywego Różańca
Pani Krystyna Bielińska – tel. 884 797 736

Żywy Różaniec jest wspólnotą osób, które w duchu odpowiedzialności za Kościół i świat i w
wielkiej prostocie otaczają modlitewną opieką tych, którzy najbardziej jej potrzebują i są wskazani zwłaszcza w Papieskiej Światowej Sieci Modlitwy.

Modlitwa różańcowa, powszechnie znana i wielokrotnie polecana przez papieży, zyskała popularność dzięki wspólnotowej formie modlitwy, zainicjowanej przez Paulinę Jaricot w Lyonie w 1826 r. Założone przez nią Stowarzyszenie Żywego Różańca zatwierdził papież Grzegorz XVI konstytucją Benedicentes Domino w 1832 r. W Polsce praktyka Żywego Różańca stała się znana już pod koniec XIX wieku.

Stowarzyszenie to nosi nazwę „Różańca”, gdyż jego członkowie, podzieleni na grupy po dwadzieścia osób, odmawiają go codziennie, każdy jedną dziesiątkę, a także dlatego, że każda grupa składa się z tylu osób, ile jest tajemnic w różańcu.

Stowarzyszenie nazywa się „Żywym”, gdyż liczba osób, które się nań składają, niejako wprawia je w działanie poprzez ciągłe recytowanie modlitw, które czerpią swą skuteczność z rozważania tajemnic Jezusa i Maryi, czy to w celu nawrócenia grzeszników, czy doskonalenia sprawiedliwych.

Zgodnie z pragnieniem założycielki Żywego Różańca, Pauliny Jaricot, która chciała „uczynić różaniec modlitwą wszystkich” i „poprzez różaniec odnowić wiarę”, Żywy Różaniec podkreśla wspólnotowy charakter rozważania tajemnic różańcowych. Choć każdy z członków Żywego Różańca modli się tajemnicą, która jemu przypadła, w miejscu i czasie przez siebie wybranym, to jednak istotną dla Żywego Różańca jest więź modlitewna, rozumiana jako świadomość wspólnej modlitwy w podjętych intencjach.

Dla podkreślenia wspólnoty modlitwy członkowie Żywego Różańca, tam gdzie jest to możliwe, przynajmniej raz w miesiącu zbierają się na wspólną modlitwę.

Zaleca się tworzenie ścisłych więzów między członkami Żywego Różańca, tak aby uwypuklić wspólnotowy charakter Kościoła.

Zgodnie z zamysłem założycielki Pauliny Jaricot program duchowy Żywego Różańca
obejmuje:

wypraszanie miłosierdzia Bożego przez wstawiennictwo Maryi, Matki Bożej,
troskę o wzrost wiary w duszach ludzkich,
krzewienie modlitwy różańcowej,
wspieranie misyjnej działalności Kościoła,
troskę o wierność w nauczaniu Kościoła – za wzorem św. Dominika.

Przynależność do Żywego Różańca nie wyklucza przynależności do innych stowarzyszeń i ruchów o charakterze modlitewnym, formacyjnym czy apostolskim.

Każdy z członków Żywego Różańca, na podstawie przywileju udzielonego przez Stolicę
Apostolską (Dekret Penitencjarii Apostolskiej z dnia 25.10.1967), może zyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami w dniu: